Re-integratie voor WGA Eigenrisicodragers: verplichtingen, risico's en de arbeidsdeskundige aanpak

WGA Eigenrisicodrager: een verantwoordelijkheid die verder gaat dan de Wet verbetering poortwachter

Na de eerste 104 weken ziekte eindigt voor veel werkgevers de actieve rol in het re-integratieproces, dit leest u op de website van het UWV. Voor WGA-eigenrisicodragers is dat juist het begin van een nieuwe fase.

Vanaf het moment dat een werknemer een WGA-uitkering ontvangt, blijft u verantwoordelijk voor:

• het begeleiden van de re-integratie;
• het financieren van noodzakelijke re-integratievoorzieningen;
• het stimuleren van duurzame werkhervatting;
• het monitoren van de verplichtingen van de (ex-)werknemer;
• het voeren van een juridisch correcte bezwaar- en klachtenprocedure wanneer dat nodig is.

Ook wanneer het dienstverband inmiddels is beëindigd, blijft deze verantwoordelijkheid bestaan. Dat maakt de positie van een eigenrisicodrager wezenlijk anders dan die van een publiek verzekerde werkgever.

De grootste valkuil: sturen op dossieropbouw in plaats van op arbeidsparticipatie

In de praktijk zien wij regelmatig dat werkgevers het WGA-traject voornamelijk juridisch benaderen. Er wordt veel aandacht besteed aan verslaglegging, rapportages en formele verplichtingen. Uiteraard is een zorgvuldig dossier essentieel, maar een volledig dossier levert op zichzelf geen succesvolle re-integratie op.

Vanuit arbeidsdeskundig perspectief draait de centrale vraag namelijk om iets anders:

Welke resterende arbeidsmogelijkheden heeft de werknemer nog, en hoe kunnen die duurzaam worden benut?

Dat vraagt om een andere manier van kijken.

Niet de beperkingen staan centraal, maar de belastbaarheid, de mogelijkheden op de arbeidsmarkt en de haalbaarheid van passend werk. Hoe eerder daarop wordt gestuurd, hoe groter de kans dat langdurige uitkeringslasten daadwerkelijk worden beperkt.

Waarom een arbeidsdeskundige analyse juridisch zo belangrijk is

Een arbeidsdeskundige doet veel meer dan functies vergelijken.

Een goede arbeidsdeskundige analyse geeft antwoord op vragen als:

• Is terugkeer bij de oorspronkelijke werkgever nog realistisch?
• Zijn er passende functies binnen de organisatie?
• Is een tweede spoor daadwerkelijk uitgeput?
• Zijn de beperkingen duurzaam vertaald naar concrete arbeidsmogelijkheden?
• Is de ingezette re-integratiestrategie nog passend bij de actuele belastbaarheid?

Juist deze onderbouwing wordt van groot belang wanneer later discussie ontstaat over de re-integratie-inspanningen of wanneer een herbeoordeling plaatsvindt.

Een juridisch sterk dossier begint daarom vaak met een inhoudelijk sterke arbeidsdeskundige beoordeling.

Het derde spoor wordt nog te vaak onderschat

Veel werkgevers denken dat het re-integratieproces stopt wanneer een tweede spoor zonder resultaat is afgerond.

Voor WGA-eigenrisicodragers ligt dat wezenlijk anders.

Wanneer terugkeer bij de oude werkgever niet meer mogelijk is én een tweede spoor geen duurzame plaatsing heeft opgeleverd, kan een derde spoor re-integratie juist een logische vervolgstap zijn. Daarbij wordt gezocht naar duurzame arbeidsparticipatie terwijl de werknemer al een WGA-uitkering ontvangt.

Een goed uitgevoerd derde spoor kan bijdragen aan:

• vermindering van langdurige WGA-lasten;
• vergroting van duurzame inzetbaarheid;
• behoud van werkritme;
• betere kansen op structurele plaatsing;
• aantoonbare invulling van uw re-integratieverantwoordelijkheid.

Meer informatie over deze aanpak leest u op onze pagina over het 3e spoor beleid.

Juridische aandachtspunten die werkgevers regelmatig missen

In dossiers zien wij regelmatig dezelfde aandachtspunten terugkomen.

1. Verouderde belastbaarheid

Een Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) of eerdere beoordeling is geen statisch document. Belastbaarheid kan verbeteren of juist verslechteren. Zonder actuele onderbouwing wordt het lastig om een passend re-integratiebeleid te voeren.

2. Onvoldoende regie na uitdiensttreding

Omdat een werknemer niet meer in dienst is, ontstaat soms het idee dat de verantwoordelijkheid grotendeels bij UWV ligt.

Voor WGA-eigenrisicodragers is dat een misvatting.

De verantwoordelijkheid voor re-integratie blijft juist bij de werkgever liggen zolang het eigenrisicodragerschap loopt.

3. Alleen sturen op uitkeringsreductie

Een traject dat uitsluitend gericht is op kostenbesparing houdt juridisch minder goed stand dan een traject waarin aantoonbaar wordt gewerkt aan duurzame arbeidsparticipatie.

Rechters, arbeidsdeskundigen en UWV kijken uiteindelijk vooral naar de kwaliteit van de re-integratie-inspanningen.

Een integrale aanpak levert uiteindelijk het meeste resultaat op

Succesvolle WGA-re-integratie ontstaat wanneer juridische kennis, arbeidsdeskundige expertise en praktische begeleiding samenkomen.

Dat betekent:

• continu beoordelen of de ingezette koers nog passend is;
• tijdig schakelen wanneer re-integratie stagneert;
• arbeidsmarktkansen actief onderzoeken;
• keuzes zorgvuldig onderbouwen;
• sturen op duurzame werkhervatting in plaats van uitsluitend op dossieropbouw.

Juist deze combinatie zorgt ervoor dat u niet alleen voldoet aan uw wettelijke verplichtingen, maar ook grip houdt op de financiële en organisatorische gevolgen van langdurige arbeidsongeschiktheid.

Heeft u vragen over uw rol als WGA Eigenrisicodrager?

Iedere situatie vraagt om een eigen afweging. Wilt u weten welke re-integratiestrategie het beste aansluit bij uw dossier of wilt u advies over een derde spoortraject? Neem dan vrijblijvend contact op of vraag direct een offerte aan via: offerte aanvragen.